Impressies van Jordanië november 2009

Omdat we zelf van de zomer zo ontzettend genoten hebben van de vakantieblog van Annemet en Erik, doen wij een verslag per mail voor de thuisblijvers. De diehards onder de thuisblijvers kunnen dan de plaatsen en bezienswaardigheden die wij aandoen op internet terugvinden.

Bevolking
De mensen zijn hier heel erg aardig. Als vrouw wordt je wel enorm bekeken, maar verder roepen of doen ze niets. Je ziet in Amman moderne jongeren, maar ook meisjes met hoofddoekjes lopen. Als ze wat ouder zijn, gaan ze meer gesluierd en ja ook Burka’s. Ze spreken bijna allemaal wel een beetje Engels. Je kunt je hier best verstaanbaar maken, want ze doen in ieder geval hun best om je te begrijpen.

Infra
De wegen zijn heel erg goed. Goede snelwegen van asfalt. Eigenlijk geen grind meer, maar wel sneaky drempels! De bewegwijzering laat nog al eens te wensen over. Er zijn wel borden met Engelse benamingen, maar er zijn gewoon te weinig borden. Vooral in Amman was het heel erg. Amman is een stad gebouwd op zeven heuvels en heeft veel eenrichtingsverkeer. Dat allebei maakt het heel moeilijk voor een buitenlander om in de stad te rijden. Ze toeteren ook veel, maar ze bedoelen er niet zoveel mee, dus Jeroen begint er ook al aardig op los te toeteren. Verder wordt er niet zo als idioten gereden als bijv. in Egypte. Zodra je Amman uit bent is het rijden goed te doen.

Jeroen reed richting de Dode Zee vandaag 106 km per uur en dan wordt je aangehouden. Er staat heel vaak een politie auto langs de kant van de weg. Voorbijrijdend zie je dan ook wel dat ze met hun petten naar beneden achter het stuur zitten en een tukkie doen. Maar deze keer was dat helaas niet het geval. We moesten 20 dinar betalen. Jeroen moest dat betalen aan de man die achter het stuur van de politie auto zat. Hij liet zijn rijbewijs zien en kreeg toen zijn geld weer terug met een Welcome in Jordan en een handgebaar dat hij rustig moest rijden!!!

Bezienswaardigheden
Jordanië heeft zoveel te bieden, het is gewoon jammer dat dit niet meer bekend is. En de prijzen….

Het bezoeken van het kasteel van Lawrence of Arabia was 1 Dinar, nog geen euro. En… daarmee was meteen het ongeveer 30 km verderop gelegen badhuis, dat op de Unesco Wereld Erfgoedlijst staat, inbegrepen. Het is werkelijk ongelofelijk hoeveel en hoe goed gebouwen van rond de eerste eeuw hier zijn bewaard gebleven.

Eten en drinken
In één woord HEERLIJK en niet duur!!!! Veel heerlijke groenten, zoals bloemkool, spinazie, aubergines, tomaten, paprika’s met rijst, noten en kruiden. Veel verschillende soorten vis en heerlijk vlees. Ook falafels op straat kun je heel goed eten zonder ziek te worden. In Amman heb je zijstraatjes, die ’s avonds uitgroeien tot één groot restaurant. Dan zit je lekker buiten op straat, tussen de Jordaniërs in. En dat vinden ze hartstikke leuk en wij ook.

Klimaat
Het is op dit moment heerlijk weer om te reizen. Met ongeveer 20 graden en een windje is dat goed te doen. Ook in de woestijn is het niet heet, maar gewoon lekker. En dan te bedenken dat het in Jordanië ’s zomers 50 graden kan zijn. Ideale tijd van het jaar om Jordanië aan te doen. ’s Avonds kun je ook met en zonder trui buiten zitten.

Amman
Omdat onze vlucht naar Jordanië vertraagd was, kwamen we nogal laat aan in Amman. Om 5 uur is het hier al donker, dus het was moeilijk de weg te vinden in een stad die je niet kent. Uiteindelijk hebben we een taxichauffeur gevraagd om voor ons uit te rijden. Hij vond dat wel een leuke grap en zo bracht hij ons naar het hotel. Ondertussen werd hij vaak aangehouden omdat er passagiers mee wilden, die vervolgens zeer verbaasd waren, dat hij zonder vrachtje verder reed.

Vanwege onze late vlucht hadden we dus ook niet meer de gelegenheid om een stukje Amman te zien. We zitten met ons hotel vlakbij het Romeins Theater namelijk. We hebben dat nog wel de volgende dag gezien op weg naar de Woestijnkastelen, maar helaas voor het Ummayad Paleis hebben we geen tijd.

Ten noorden van Amman

De tweede dag hadden we weer zo’n moeite om de stad uit te komen. Dat kostte ons veel tijd. Uiteindelijk kwamen we op de snelweg terecht richting Irbid. Eerst zijn we bij Ajloun afgeslagen voor een bezoekje aan ons eerste kruisvaarderskasteel met een prachtig uitzicht over de vallei. Daarna zijn we naar Jerash gereden. Hier heb je nog overblijfselen van een Romeinse stad. Het heeft een beetje weg van het Forum in Rome, maar…. Veel mooier!!!! Je hebt er nog een prachtig Hippodroom liggen en de Oval Plaza met zijn Colonnade is werkelijk schitterend. Het was een leuke wandeling door de stad en de Rough Guide doet het weer goed en geeft ons veel informatie over de gebouwen. Het hoogtepunt vond ik wel de tempel van Artemis. Ook is er een Romeins theater dat nog heel mooi overeind staat. Trouwens in deze oude Romeinse stad wordt elk jaar het Jerash Music Festival gehouden. Een op initiatief van o.a. Koningin Noor opgezet cultureel muzikaal jaarlijks festival, dat heel erg populair is. Dit staat ook beschreven in het boek over Koningin Noor, dat ik ter voorbereiding gelezen heb.

Na Jerash zijn we via Irbid doorgereden naar Umm Quais. We ontdekten dat het hier al om 5 uur donker wordt, dus het werd racen tegen de zon in. Gelukkig kwamen we met zonsondergang aan en konden we tussen de ruïnes van een oude stad van het uitzicht genieten. Op die heuvel heb je namelijk zicht op Syrie en Israël. Je kunt heel goed het Meer van Galilea zien liggen. Tussen de ruïnes was een zeer goed restaurant gebouwd, waar we lekker gegeten hebben en zagen dat in Syrië en Israel langzaam de lichtjes aan gingen. Overigens kun je daar ook de Golan hoogvlaktes zien. Kortom heel bijzonder om daar geweest te zijn. ’s Avonds zijn we op dezelfde taximanier weer bij ons hotel terecht gekomen.

Ten oosten van Amman

De derde dag zijn we vanuit Amman richting het oosten gereden. Eerst nog even in Amman uitgestapt bij het Romeins theater en toen door naar Al Arzaq. Je kunt vandaar uit met een lus de woestijn in rijden en een vijftal woestijnkastelen bekijken. De weg door de woestijn was van asfalt en goed te berijden. We zagen op een gegeven moment borden met 250 km Irak!! Het begin is nogal industrieel en ook veel legeroefenplaatsen. Op een gegeven moment gaat het landschap echt over in woestijn. Onze eerste stop was Quasr Al-Halabat. Elke bezienswaardigheid heeft een klein visitor’s center. Velen zijn gratis of 1 dinar! In het Halabat kasteel zag je nog wat overblijfselen van mozaïekvloeren en zwarte basaltblokken waar het eerste fort mee gebouwd was. Door de eeuwen heen zijn deze kastelen door verschillende volkeren bewoond geweest. Vaak werd op een verlaten oud fort weer opnieuw door een nieuw volk een ander fort gebouwd. Je hebt dus Romeinse, Arabische, Ottomaanse, Byzantijnse invloeden door elkaar of boven elkaar.

De eerste bouw is echter al vanaf de eerste eeuw na Christus tot de zevende eeuw na Christus.

De tweede stop was een badhuis Hamman as-Srah. Je ziet daar verschillende vertrekken voor het Caldarium en het Tepidarium. Ongelofelijk dat ze toen in die tijd al watervoorzieningen konden bouwen om koud en warm water te gebruiken. Daarna was het weer een tijdje rijden naar het stadje Al-Azraq. Daar staat het kasteel van Lawrence of Arabia. Je kon nog goed de gevangeniskamertjes zien, de keuken (zwart plafond) en de paardenstallen. De deur van de entree was zelfs nog in tact. Ik moest wel aan de Flintstones denken toen ik het scharnier zag.

Je gaat op zo’n dag van hoogtepunt naar hoogtepunt, maar wat we hierna zagen spande toch wel de kroon. Ongeveer 35 km verderop in the middle of nowhere stond Qusar Amra. Een uit de zevende eeuw stammend badhuis met schitterend bewaard gebleven fresco’s. Deze stelden alle vrolijke dingen van het leven voor. Dansende, zingende, muziekmakende mensen. Allerlei soorten dieren, zoals kamelen, beren, konijnen, gazellen. En ook zes portretten van Romeinse keizers, waaronder Caesar. Natuurlijk was het niet allemaal heel meer, maar voor het overgrote deel wel en heel kleurrijk. Echt geweldig!! Ook hier zag je weer de koude en de warme kamer. Geen wonder dat dit op de Werelderfgoedlijst staat!!!

Als laatste kasteel bezochten we Qsar Hraneh. Dat was een woestijnkasteel dat je je voorstelt als je aan woestijnkastelen denkt. Een vierkant fort met aan weerskanten torens. Je denkt dat het verdedigingstorens zijn, maar ze zijn massief. Dit kasteel werd gebruikt als een soort congresgebouw. De kruisvaarders kwamen hier naar toe om elkaar te ontmoeten en soms ook om geschillen te beslechten.

Trouwens alle woestijnkastelen staan op zodanige afstand dat ze voor postduiven in 10 uur te bevliegen zijn. Dat heb ik dan weer uit “de Bron” van James Michener dat ik in het voorjaar gelezen heb.

En zo kwamen we weer richting Amman terecht. We rijden door naar de Dead Sea, waar we onderweg dus de kwijtgescholden snelheidsbon kregen. We overnachten in een sprookjesachtig Mövenpick hotel aan de Dode Zee. Morgenochtend gaan we drijven. Vanavond hebben we genoten van het prachtige complex hier met de binnentuin. We hebben een upgrade gekregen voor een Deluxe kamer, ook niet onprettig.

Change of plans
We hebben onze plannen gewijzigd en zitten nu al in Aqaba, maar voordat ik dit uitleg, ga ik verder waar ik gebleven was.

Dead Sea
In de morgen zijn we door de mooie Mövenpicktuin naar de Dead Sea gewandeld. Eerst ging Jeroen de zee in. We hebben leuke foto’s dat hij de Quote aan het lezen is in de zee. Het is heel raar om in het water te liggen. Je ligt er eigenlijk bovenop te drijven. Ik probeerde zelf nog op mijn buik te zwemmen, maar je benen maken een zwemslag in de lucht. Echt heel grappig. Als het water op je lichaam opdroogt, blijven er zoutkorreltjes over op je huid. Je kon ook nog jezelf insmeren met heilzame modder uit de Dode Zee. Een groepje Japanners lag helemaal ondergesmeerd giechelend op het strand. Hebben we deze keer maar overgeslagen.

John the Baptist Site
Eigenlijk wisten we niet wat we hier konden verwachten, maar omdat het natuurlijk wel een bijzondere heilige plek is, zijn we naar het gebied gegaan, waar Johannes de Doper Jezus Christus en vele anderen heeft gedoopt. Met een busje werden we naar de plek gereden waar de doop plaatsvond. Daarna liepen we door een soort jungle richting de rivier de Jordaan. Dat was echt fantastisch. In ons busje zat een Russisch echtpaar , die de rivier inging en zich onderdompelde. De rivier was maar 4 meter breed en aan de andere kant was Israël. Daar stond een enorm groot toeristisch gebouw, terwijl het bij ons in Jordanië er allemaal veel liefelijker uitzag. We zijn ook nog de kerk van Johannes in geweest.

Mount Nebo
Vervolgens reden we door de bergen richting Madaba, maar eerst hebben we nog Mount Nebo bezocht. Op Mount Nebo keek Mozes uit naar het beloofde land, waar hij van God niet naar toe mocht. Prachtige vergezichten!! De kerk met mooie mozaïeken was in restauratie en daarom mochten we er helaas niet in.

Madaba
In Madaba staat een Grieks orthodoxe kerk met een wereldberoemde mozaïek vloer van het Beloofde land met Jeruzalem als het middelpunt.

Inmiddels was het toch al wel een beetje laat geworden en moesten we wat meer vaart in de reis maken.

Richting Dana National Park
We rijden over de King’s Highway. Een weg die van Amman naar Aqaba gaat. Het is de oude weg, die door allerlei stadjes gaat en daarom wel een beetje ophoudt. Je hebt ook de Desert Highway. Deze is groter en breder, maar minder leuk. Onder Madaba rijden we de bergen in. Prachtige ruime slingerende wegen die ons geleidelijk naar boven brengen en plots zien we wat de Jordaniërs hun Grand Canyon noemen. Voor ons ligt een prachtige kloof met een Dam. We hebben Wadi Mujib bereikt. En nu weer naar beneden en aan de overkant weer omhoog! Een aantal kilometer verderop komen we weer een Wadi tegen. De Wadi al Hasa. Het wordt nu wel een beetje spannend, want zoals eerder gezegd wordt het hier precies om 5 uur donker. We komen uiteindelijk in het donker aan in Dana National Park.

Dana
Van een collega had ik een adres gekregen van een zeer idyllisch hotelletje en op aanraden van haar de honeymoonsuite gereserveerd per mail. Ik had er een hele aardige bevestiging van gekregen. Helaas had de sukkel, omdat we laat waren, de kamer weggegeven. De kamers leken op grotten en waren ingericht als bedouïnententen. Heel traditioneel. Inclusief diner en ontbijt 26 dinar, nog geen 25 euro per nacht. De volgende morgen werden we wakker met regen en mist. We hebben daarom helemaal niets gezien van het prachtige Dana National Park.

Petra
In de regen zijn we toen doorgereden naar Petra. Jammer genoeg was het daar hetzelfde weer en zou het nog wel een paar dagen zo blijven. Zo besloten we om ons programma om te gooien en naar Aqaba te gaan en op de terugweg Petra aan te doen in de hoop op beter weer.

Aqaba
En wat een goed idee was dat!! In Aqaba scheen de zon. Hoewel de Jordaniërs hier zeggen dat het koud is, vinden we het heerlijk hier. We hebben nu lekker drie dagen zon, strand en weer een luxe Mövenpick kamer. Morgen doen we niets en de dag erna gaan we vanuit Aqaba nog een toch door Wadi Rum maken. Daarna vertrekken we naar Petra en doen we op de terugweg nog een keer Dana aan.

Het eten is nog steeds smullen, de mensen heel aardig, de zon schijnt. We zijn nog steeds in het Mövenpick hotel van Aqaba.

De Rode Zee
Gisteren hebben we een leuke glass bottom boat tocht over de Rode Zee gemaakt. We hadden lekker het bootje voor ons alleen. Een half uurtje varen en we kwamen bij een groot door de overheid beschermd gebied vol koralen. Er zwommen wel honderd soorten verschillende vissen. De koralen waren ook allemaal weer anders. De foto’s zijn nog best redelijk geworden.

De rest van de middag en avond hebben we besteed aan het kijken van filmpjes, die we op de laptop hadden meegenomen. We hebben W. gezien. Oliver Stone maakt in deze film van Bush jr . een enorme karikatuur. Later op de avond hebben we nog Lions for Lambs bekeken met Robert Redford en Meryl Streep over de (on)zin van de oorlog met Afghanistan.

Wadi Rum
Vandaag vroeg op en naar Wadi Rum gereden. Daar een chauffeur en 4x4 gehuurd. Nou ja, een pick-up truckje met bankjes achter, dus. We gingen voor de volledige route van 5 uur. Wadi Rum is een prachtig woestijngebied met bergen van verschillende soorten gesteenten. Dat maakt het allemaal erg kleurrijk. De film Lawrence of Arabia is hier opgenomen. Die gaan we na de vakantie bij Bol.com aanschaffen. Jeroen heeft 2 x een berg beklommen, zie foto’s. Ook heb je hier rode duinen, net als in Namibië. Het was een mooie tocht, maar door het rijden met dat truckje wel heel zwaar.

Vanavond wordt het weer filmavond en morgen reizen we rond het middaguur naar Petra. Daar is het inmiddels weer mooi weer, dus we hebben een goede beslissing genomen om de boel om te gooien.


Gisteravond de film Mammoth gezien. Een hele mooie filmtheater film over een gezin met een Filippijnse au-pair. Moeder moet keihard werken als chirurg bij de Poli van een ziekenhuis, Au pair moet keihard werken om haar 2 zoontjes in de Filippijnen een beter leven te geven. Vader moet voor zijn werk naar Thailand en begaat daar een misstap, zoontje van Au Pair begaat ook een misstap. Alles komt gelukkig weer enigszins goed.

Petra

Vanmorgen vroeg zijn wij vertrokken richting Petra. Het is eigenlijk maar een klein stukje van Aqaba naar Petra. Maar de weg er naar toe is schitterend. Mooie vergezichten in de volle zon en woestijnachtig landschap. Dat alles hadden we op de heenweg in dichte mist niet gezien!!!!

In Petra aangekomen gaan we meteen op pad. We lopen eerst door de Siq. Een hele spannende kloof van ongeveer 1,5 km. En dan…uiteindelijk…zien we de Schatkamer voor ons opdoemen. Het is bijna een sprookje, een echt Wereldwonder. Niet te geloven dat ze dat rond de eerste eeuw hebben uitgehouwen uit de rotsen. En nu nog is er niet veel over bekend wie dit nu gemaakt heeft. We lopen verder om de Schatkamer heen en komen vele grotten en andere tempels en gebouwen tegen die uitgehouwen zijn uit de bergen. Waar je ook kijkt het is echt prachtig. We lopen weer verder richting het Centrum. We willen eigenlijk wel naar het Klooster (Naast de Schatkamer de mooiste bezienswaardigheid in Petra), maar ik heb gelezen dat dit 1,5 uur trappen naar boven lopen is en inmiddels is het ook al ver over het middaguur heen. In een opwelling huren we twee ezels en die brengen ons naar boven. We gingen zelfs nog in draf en ik had (ondanks de opkomende pijn in mijn hoofd) meteen de smaak weer te pakken. Zoiets verleer je dus niet. Het was echt een heel eind omhoog met trappen en keien . We waren blij dat we voor de ezels gekozen hadden.

Ondertussen kwamen we ook veel Bedoeïnen tegen die daar met kamelen rijden en kraampjes hebben. Ik had thuis al het boek “I was married to a Bedouin” gelezen van een Nederlands-Australische vrouw die daar jaren gewoond heeft. Tot ongeveer 1985 hebben de Bedoeïnen in dat mooie Petra gebied in de grotten en in tenten gewoond, totdat het tot beschermd gebied werd verklaard en zij een stukje verderop in stenen huizen moesten gaan wonen. Het zijn ontzettend vriendelijke mooie mensen en de vrouwen gaan nog steeds traditioneel gekleed.

Enfin, uiteindelijk kwamen we met onze ezeltjes hoog boven aan bij het Klooster. Het is eigenlijk niet te beschrijven hoe mooi en indrukwekkend het is om die immens hoge gebouwen (45 meter hoog) te zien. Toen zijn we weer al die keien en traptreden naar beneden gelopen. Het was inmiddels einde van de middag en ook de Bedouïnen liepen mee naar beneden. Het zonlicht was nu op zijn mooist en alle bergwanden met de verschillende façades zagen er zo mogelijk nog mooier uit. We liepen weer via de Schatkamer naar de Siq. Trouwens hier is ook de film Indiana Jones and the Temple of Doom opgenomen. We hebben deze nog speciaal voor onze vakantie bekeken.

In de Siq is aan weerszijden een afwateringskanaal. Dit zorgde er voor dat de stad Petra altijd van water was voorzien. In de buurt van Petra ligt ook de bron van Mozes, waar we morgen naar toe gaan. Er zijn nogal wat plekken in Jordanië waar Mozes geweest is, dus bij alles wat we mooi vinden roepen we op z’n Koot en Bie’s: Mozes Kriebel!!!

Change of Plans II
Nu we Petra in één dag al helemaal gezien hebben, hebben we besloten om morgen door te reizen. We gaan een beetje kriskras door het land naar boven om nog het een en ander te zien wat we nog niet gezien hebben. We willen nog naar de grot van Lot, naar het Kruisvaarderskasteel in Karak en langs de kust van de Dode Zee rijden. En hopelijk kunnen we dan toch nog Amman goed bekijken.

De wegen
Tot nu toe hebben we alleen maar op asfaltwegen gereden. Alle wegen zijn goed begaanbaar. We hadden verhalen gehoord over grindwegen, maar die hebben we eigenlijk helemaal niet gezien. Onze kaart geeft niet zoals thuis de mooie groene weggetjes aan, maar dat begrijp ik inmiddels wel. Alle wegen hier hebben prachtige vergezichten en gaan door mooie bergpassen en leuke dorpjes.

Bron van Mozes
’s Morgens rijden we weg uit Petra op zoek naar de bron van Mozes. We rijden helemaal verkeerd, maar dat is niet erg, want we doen weer leuke weggetjes. Uiteindelijk ontdekken we de bron.

Mozes heeft hier uit een rots water laten vloeien. De rots ligt er nog, maar is tegenwoordig overdekt.

Dana National Park
Nadat we Petra nu echt uit rijden, doen we dezelfde weg als we gekomen zijn, maar nu zonder mist. Wat een prachtige uitzichten!! Onderweg doen we nog een keer Dana National Park aan, want daar hebben we vanwege duisternis en mist helemaal niets van gezien. Het blijkt een prachtig groen rotslandschap te zijn en we zien nu ook het hotel liggen waar we geslapen hebben. Het ziet er allemaal leuker uit dan de vorige keer.

Kasteel van Showbak
We vervolgen onze weg en rijden naar Showbak. Daar bezoeken we een waanzinnig kasteel. Precies zoals ik gelezen heb in “de Bron” van James Michener is dit een kasteel met een onderaardse gang naar de waterbron. Zo kon men in tijden van belegering toch aan water komen. De rest van het kasteel is ook nog enorm in tact. Er zijn archeologen bezig en er staan tafels vol met scherven en andere opgravingen. Echt super!

Grot van Lot
Door de bergen rijden we naar de Dode Zee. Dit is echt een geweldige weg dwars door de bergen. De Dode Zee is het laagste punt op aarde, dus we moeten een heel eind naar beneden rijden. En het lijkt alsof we heel hoog zitten, maar dat is in werkelijkheid dus niet zo. Langs de Dode Zee gaat een weg helemaal naar boven en die gaan we een stukje volgen. Onderweg doen we de grot van Lot aan. We moeten 295 traptreden op, gelukkig is het niet snikheet. De grot is in de bergen uitgehouwen en ernaast staat een ruïne van een Byzantijnse tempel. Ook daar slimme voorzieningen om water op te vangen.

Bij de Dode Zee stikt het van de vliegen. We hebben dat al op de heenweg ervaren. Als je even stilstaat met de auto is je raam bijna zwart. We zijn onderweg uitgestapt en we hebben nu ook een aantal medereizigers. Verwoed probeer ik met de kaart van Jordanië ze uit het open raam te krijgen. Ik heb alleen de kaart niet goed vast en die vliegt dus met 100 km per uur het raam uit. We rijden over de vluchtstrook achteruit, want het is toch nooit druk op zo’n weg om de kaart weer te pakken. (Quote Jeroen: Eigenlijk is het logisch van die vliegen, alles wat dood is daar komt een vlieg op af, toch?)

Kasteel van Karak
Hierna doen we het Kasteel van Karak aan. Het kasteel van Showbak is het eerste Kruisvaarderskasteel in Transjordanië. Karak het tweede. Dit kasteel is beter bewaard gebleven en is veel groter. We lopen door onderaardse gangen, waar aan weerszijden uithollingen zijn die dienst deden als shopjes. Er zijn vele slaapkamers, maar het mooiste is toch wel de keuken. Je ziet nog echt alle benodigdheden, zoals de oven, de olijfpers, de waterbakken. Verder zijn er nog 2 verdiepingen met paardenstallen. In elke verdiepingen konden 55 paarden. En uiteraard staat dit kasteel weer op een heuvel met prachtige vergezichten.

Hammamat Ma’in
Na Karak rijden we dezelfde mooie weg terug richting de Dode Zee. Je ziet hier het zout op het land liggen. Het doet ons allebei denken aan de kustweg in Californië. We slaan weer rechtsaf de bergen in. Dit is ook weer zo’n mooie weg. Slingerend rijden we weer naar boven en komen uiteindelijk aan bij Hammamat Ma’in. Dit zijn natuurlijke warmtebronnen. Maar deze keer moeten we betalen om een bezienswaardigheid te zien. 10 dinar pp en aangezien het over een uurtje donker wordt, besluiten we er niet naar toe te gaan en door te rijden naar Madaba voor onze overnachting. We zijn al in Madaba geweest, maar we horen van een Amerikaans stel, dat we elke keer weer tegenkomen, van een goed en niet duur hotel aldaar.

Madaba
Het is inderdaad een leuk hotel en we besluiten daar ook te eten. Die avond serveren ze een lokale maaltijd. We krijgen allerlei schaaltjes met groenten en de gebruikelijke hummus en een aubergine soep. We doen ons flink te goed. Echter dit blijkt het voorgerecht te zijn en daarna krijgen we de daadwerkelijke hoofdmaaltijd. We kunnen niet meer!!!

Umm al-Rasas
In de buurt van Madaba ligt een opgraving die op de Werelderfgoedlijst (Unesco)staat. Daar moeten we natuurlijk naar toe. De volgende dag rijden we naar de Toren. Een 15 meter hoog massief geval dat midden in het landschap staat. Een beetje vreemd is het wel. Een paar km verderop stond vroeger de St. Stephens kerk. We zien daar de mooiste mozaïek vloer die we tot nu toe gezien hebben. Zelfs de kaart van Jordanië in Madaba haalt het er niet bij. Deze vloer is zo groot en nog zo intact en goed op kleur. Het is echt fantastisch. En trouwens weer voor noppes. Er zijn hier zoveel prachtige bezienswaardigheden waar je niets voor hoeft te betalen of soms 1 dinar (€1,00), wat natuurlijk een lachertje is.
We besluiten nog even Amman in te rijden. En deze keer hebben we ‘m helemaal door. We rijden in één keer naar de plaats van bestemming. In de Rough Guide heb ik over een heel leuk restaurant gelezen dat uitzicht biedt over de gehele stad en door de RSCN (de landelijke Natuurmonumenten) gerund wordt. We eten heerlijk. Alles is vers en biologisch. De fruitsappen zijn zalig. Daarna rijden we naar het Golden Tulip vlakbij het vliegveld, want ook onze terugvlucht is van tijd veranderd en we vliegen morgen heel vroeg terug naar huis.

We hebben allebei het idee dat we drie weken weg zijn geweest. Maar het is altijd ook weer leuk om naar huis te gaan. We hebben genoten van dit prachtige land!!