13 mei Yogyakarta – Kediri

Op een enkel hotel na hebben we hier altijd gratis wireless internet. Hetzij in de lobby, hetzij in onze kamer. In Yogyakarta verbaasde het ons dus dat we in het hotel in zo’n grote stad opeens 6 dollar voor een uur moesten betalen. Aangezien deze vakantie de helft goedkoper is dan al onze vorige reizen, vinden we het onzin om hier voor te betalen. Dus.. op naar de Dunkin’ Donut op de Jalan Malioboro, een donut, een blueberry juice en een lekker muziekje erbij en gratis het internet op. Wat een leven heeft de moderne reiziger!! We hebben overigens ook erg profijt van onze I-phone, want we hebben een bug alert app erop, die de muggen ’s avonds van ons vandaan houdt!!

Gisteravond zijn we naar een dansuitvoering geweest. Het was een prachtige uitvoering. We hadden van te voren het verhaal gelezen en daardoor was het goed te volgen waar het over ging. Veel drama en prachtige gevechten. Het is prachtig om te zien hoe de dansers hun hoofden, armen en handen zo sierlijk gebruiken.

Vandaag hebben we weer een lange reisdag voor de boeg richting Kediri. Eerst bezoeken we nog in Solo het paleis Puro Mangkunegoro. Solo oftewel Surakarta was vroeger een vredelievend koninkrijkje. Men besteedde liever aandacht aan zilversmeden, batikken en dansen dan aan oorlog voeren. Daarom is hun kunst en nijverheid van een hoge kwaliteit. In 1979 echter was Solo het middelpunt van opstanden. Men is hier erg anti-amerikaans, anti-Obama. Studenten hier en in Yogya reageren erg snel op anti-moslimacties in de wereld.

We worden rondgeleid in het paleis. Deze Koninklijke familie had al sinds Willem I nauwe vriendschappelijke banden met ons koningshuis. We zien dan ook in het paleis vele geschenken van Willem I, Wilhelmina en Juliana. Eén van de prinsessen heeft zelfs gedanst tijdens het huwelijk van Juliana en Bernhard in 1937. Prins Pakubuwono heeft zelfs in Leiden gestudeerd en is persoonlijk secretaris geweest van Juliana. Het wordt eens tijd dat Max en Wim-Lex weer eens contact opnemen, lijkt mij.

We eten even een cakeje in de Holland Bakery en gaan dan weer op pad. Augus heeft in zijn hoofd om zo snel mogelijk naar Kediri te rijden, maar in ons programma staat dat we nog een bezoek moeten brengen aan de Tempel Sukuh. Het heeft even wat overredingskracht nodig om daar naar toe te rijden. De tempel Sukuh lijkt op een Maya tempel uit Mexico en is waarschijnlijk gewijd aan de vruchtbaarheid. Ondertussen valt de regen met bakken uit de hemel en kunnen we helaas niet echt goede foto’s maken. Kediri ligt in Oost-Java, het begint nu toch wel op te schieten die vakantie . Het is een lange reisdag en we komen uiteindelijk om 19 uur aan in ons hotel. Alweer zo’n goeie met internet op de kamer.