2 mei Berastagi – Samosir

Berastagi is een plaats in de heuvels ongeveer 70 km van Medan. De Hollanders die rond 1920 in Medan woonden, gebruikten Berastagi als toevluchtsoord om te ontsnappen aan de hitte. Brastagi ligt op 1300 meter hoogte en is een stuk koeler en minder vochtig. Er zijn twee vulkanen in de buurt, de Sibayak en de Sinabung. Om 8 uur haalt Udin ons op en vertrekken we naar Samosir, het eiland in het Tobameer. Onderweg is veel te zien. Eerst bezoeken we nog het Batakdorp Peceren met de traditionele Batakhuizen op palen. We mogen bij één huis naar binnen. Het is een grote open ruimte en heel praktisch ingericht. Er zijn niet veel meer van dit soort huizen. Daarna bezoeken we de fruitmarkt in Berastagi. Het fruit ligt netjes opgestapeld, maar mijn aandacht wordt meer getrokken naar de vele stalletjes met konijnen die blijkbaar ook verkocht worden. Ik heb maar niet gevraagd wat ze er mee doen.

Over fruit gesproken, we drinken ons gek aan verse fruitsappen, manga sap, ananas sap en een fruit dat Terran Belanda heet. Udin heeft laten zien hoe het eruit ziet. Terran Belanda heeft de vorm van een Pomedori tomaat met de schil van een granaatappel. Heerlijk. Ook eten we banaan. Heb je ooit een echte banaan geproefd? Die in Nederland zijn maar smakeloos. Eigenlijk is het een heel rijk land, want alles groeit en bloeit er uitbundig. Onderweg naar Samosir rijden we langs koffieplantages, theeplantages, bananenplantages, sinaasappel- en citroenboomgaarden, aardappelvelden, maïsvelden, etc etc. Het is ongelofelijk wat hier allemaal groeit.

Dan komen we aan bij de Sipisopiso waterval en zien we onze eerste glimp van het Tobameer. Het is heel leuk, want het is zondag en ook de “locals” doen uitstapjes en bij de waterval zie je overal picknickende mensen. Heel gezellig. We zijn wel een enorme bezienswaardigheid, we worden zo bekeken. Maar als je dag zegt, dan krijg je een grote glimlach terug. Als we verder rijden doen we ook Pematang Purba aan. Hier staat het paleis van de Batak koning. Het is een zogeheten Longhouse, dat nog tot 1947 bewoond is geweest door de koning en zijn 11 vrouwen. Udin verteld dat het dorp bewoond wordt door heel veel nazaten van de koning. We rijden verder richting Parapat, waar de haven voor de veerboot richting Samosir ligt. We eten Nasi Goreng en er wordt speciaal kroepoek voor ons gemaakt. Dat is pas echte kroepoek, deze smaakt veel beter dan de Conimex kroepoek. Om half 3 vertrekt onze veerboot naar Samosir. Het schijnt dat de Maleisiërs vakantie hebben, want overal komen we ze in grote groepen tegen, zo ook op de boot. En maar foto’s maken. Plots wordt Jeroen omringd door een 6tal giechelende meisjes die met hem op de foto willen. Ons hotel is weer fantastisch. Uitzicht op het meer.