4 mei Samosir - Sipirok

We staan vanmorgen vroeg op omdat we de boot van 7 uur halen. We gaan via de Trans Sumatra Highway richting Bukittingi rijden. Trans Sumatra, ok dwars door Sumatra, maar Highway!! Het is een tweebaans asfaltweg vol met kuilen, bochten, omhoog en omlaag en soms zijn er stukken helemaal weggeslagen door de regen. Er wordt hier dan wel meteen weer aan de weg gewerkt, wat voor oponthoud zorgt. Udin is een hele goede chauffeur, dus we maken ons geen zorgen. Vandaag is het een reisdag en zullen we er 7 uur over doen om in Sipirok aan te komen. Tussendoor stoppen we bij bezienswaardigheden. Het landschap is nu veranderd in het Indonesië wat je er bij voorstelt. Rijstvelden, prachtige jungle, mooie vergezichten, leuke dorpjes. Eigenlijk zijn we in een soort gezond Willy Wonkaland terechtgekomen, want alles is hier eetbaar. Overal fruitbomen, palmbomen met kokosnoten en veel kruidenplanten. Onderweg laat Udin ons een veld met ananasstruiken zien. Waarom smaakt een ananas in Nederland niet even lekker als hier? In de dorpjes liggen de koffiebonen op een kleed op straat te drogen in de zon. Er is veel handel en wandel in zo’n dorpje. Altijd een marktje, altijd mensen op brommertjes, kinderen in uniformpjes naar school of naar huis wandelend.

De volgende stop is een Batakmarkt waar kruiden, groenten, kip en vis te koop is. Ondanks de lucht is het fascinerend om te zien hoeveel en welke vis er verkocht wordt. De groente en het fruit liggen allemaal mooi opgestapeld. Het is er een kruip-door-sluip-door, want overal hangen doeken tegen de zon.

Het is een lange reisdag, maar uiteindelijk komen we in ons huisje in Sipirok aan. We hebben allebei ons boek uit en hebben geruild. Jeroen leest nu Ian McEwan en ik lees voor de 4e keer Oeroeg. Wat een prachtig verhaal blijft het, over een tijd die al ver terug ligt. ’s Avonds kijken we op onze laptop “a serious man” van de Coen brothers. Geweldig verhaal, wat een casting en een onderliggende humor.